Augustyn Dziwisz
Biografia
Augustyn Dziwisz (ur. 28 sierpnia 1918 w Królewskiej Hucie, zm. 3 lipca 1982 w Katowicach) był polskim piłkarzem, pomocnikiem napastnikiem i trenerem piłki nożnej. Zdobył tytuł mistrza Polski z Górnikiem Zabrze w 1961 oraz wicemistrzostwo I ligi z Górnikiem Radlin w 1951.
Był wychowankiem Ruchu Chorzów (1929-1930), grał w Haller Chorzów, Policyjny KS Sosnowiec, Czarnych Lwów, Union Gdynia, ZK Hajduki, RKS Batory Chorzów, a następnie ponownie w Ruchu Chorzów od lipca 1939. Po II wojnie światowej występował w RKS Batory Chorzów (1946-1947).
Był jednym z ośmiorga rodzeństwa; bracia Karol (mistrz i reprezentant Polski, w barwach Ruchu), Alojzy (ligowiec w barwach Czarnych Lwów i Ruchu), Emil (mistrz Polski z Ruchem), Edward (gracz rezerw Ruchu, założyciel i prezes KS Haller Chorzów) i Konstanty (piłkarz RKS Hajduki). Brat Feliks był działaczem Ruchu, a siostra Helena nie była związana ze sportem.
Kariera trenerska obejmowała prowadzenie wielu klubów, m.in. Górnik Radlin (1951-1954), Szombierki Bytom (1953-1954, 1957), Górnik Zabrze (1954-1956, 1960-1962), Cracovia (1962-1963), Ruch Chorzów (1963-1964), Motor Lublin (1964-1965), Piast Gliwice (1965-1967), Szombierki Bytom (1967-1968), GKS Katowice (1968), Górnik Radlin (1969-1971), Lech Poznań (1972-1973) i Miedź Legnica (1974-1975). Czterokrotnie współpracował z pierwszą reprezentacją Polski przy meczach międzypaństwowych (29.11.1953 z Albanią, 14.09.1958 z Węgrami, 11.04.1962 z Francją, 15.04.1962 z Marokiem). Prowadził też reprezentację „B” i reprezentację młodzieżową.