Edward Bogusławski
Biografia
Edward Bogusławski urodził się 22 września 1940 w Chorzowie i zmarł 24 maja 2003 w Katowicach. Był polskim kompozytorem i pedagogiem związanym z Państwową Wyższą Szkołą Muzyczną w Katowicach.
W 1959 roku rozpoczął studia na Wydziale Teorii, Kompozycji i Dyrygentury w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, specjalizując się w teorii specjalnej (dyplom w 1964 roku). Od 1961 roku kontynuował naukę kompozycji w klasie Bolesława Szabelskiego (dyplom w 1966 roku).
Jako stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki studiował również w Wiedniu u Romana Haubenstocka-Ramatiego. W 1961 roku był dyrygentem Chóru „Echo” z Łazisk Górnych.
Od 1963 roku był wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Katowicach; w latach 1971–1972 pełnił funkcję dziekana Wydziału Wychowania Muzycznego, a w latach 1971–1975 oraz 1990–1996 był dziekanem Wydziału Kompozycji. Wykładał także w filii Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie oraz w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Częstochowie.
W 1983 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego.
Poza działalnością kompozytorską i pedagogiczną Bogusławski angażował się w liczne stowarzyszenia muzyczne. Był członkiem m.in. Związku Kompozytorów Polskich od 1965 roku, Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, Towarzystwa im. Karola Szymanowskiego, Sekcji PolskiejMiędzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej, Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego przy Ministerstwie Kultury i Sztuki (1985-1987), Rady Naukowej Śląskiego Instytutu Naukowego im. Jacka Koraszewskiego w Katowicach (1987-1992), Rady Użytkowników Śląskiej Akademickiej Sieci Komputerowej oraz Rady Artystycznej Orkiestry Kameralnej „Camerata Impuls” (od 1997).
W 1966, 1970 i 1972 był laureatem Konkursu Kompozytorskiego im. Malawskiego w Krakowie. W 1971 na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu otrzymał wyróżnienie za Concerto per oboe e orchestra. W 1975 zdobył I nagrodę za Ewokacjana Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim z okazji 30 rocznicy wyzwolenia Warszawy. W 1996 otrzymał I nagrodę na konkursie kompozytorskim w Krakowie za Koncert na organy i orkiestrę. Dwukrotnie uhonorowano go Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi i odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”.
Wybrane kompozycje Bogusławskiego obejmują m.in. Sygnałyna zespół symfoniczny, Sinfonia per coro ed orchestra, Concertoper oboe anche oboe d’amore, capriccioso-notturno, Impromptu na flet, altówkę i harfę, Ewokacja bas, głos recytujący i orkiestrę, Sonata Belzebuba – opera wg Stanisława Ignacego Witkiewicza, Pieśń o ziemi naszej – oratorium, Symfonia koncertująca na skrzypce i orkiestrę kameralną, Polonia poemat symfoniczny na skrzypce i orkiestrę symfoniczną, Dies irae na chór mieszany, instrumenty perkusyjne i fortepian, Mała fantazja na skrzypce solo, Trio fortepianowe, Stud i per fisharmonica, Pater noster na chór mieszany, Music a per Ensemble d’Accord, Lacrimosana sopran i fortepian, Dialogues for saxophone and vibraphone, Concertoper organo e orchestra, Music a per archi, Lament o per soprano, oboe e organo.
Utwory Edwarda Bogusławskiego były prezentowane zarówno na estradach polskich, m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień, Poznańskiej Wiośnie Muzycznej, Śląskich Dniach Muzyki Współczesnej, jak i za granicą w Anglii, Belgii, Francji, Holandii, Stanach Zjednoczonych, Niemczech i Portugalii.