Jadwiga Kucianka(Kucia)
Biografia
Jadwiga Kucianka(Kucia) urodziła się 11 października 1924 roku w Chorzowie. Była córką Pauliny z domu Bernhardt i Józefa, robotnika KWK Chorzów. W 1942 roku została zesłana do Zgorzelca do fabryki sprzętu wojennego, skąd po roku wróciła dzięki staraniom rodziny. Od 1943 roku brała udział w tajnym nauczaniu. W 1946 roku uzyskała świadectwo dojrzałości.
Następnie studiowała polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, głównie pod kierunkiem prof. Stanisława Pigonia. W 1950 roku na podstawie pracy o Juliuszu Ligoniu uzyskała tytuł magistra. W latach 1950–1952 uczyła języka polskiego w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Mysłowicach. Od 1952 roku pracowała w Bibliotece Śląskiej w Katowicach.
W 1962 roku podjęła pracę naukową, wstępując na seminarium doktorskie prof. Jana Zaręby w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Katowicach na Wydziale Filologiczno-Historycznym. Obrona doktoratu nauk humanistycznych „Wśród pisarzy samorodnych Górnego Śląska XIX i XX wieku” odbyła się 10 grudnia 1965 roku. 1 października 1966 otrzymała etat adiunkta na Katedrze Historii Literatury Polskiej WSP w Katowicach. Od lat 40. XX wieku do śmierci w 1970 roku współpracowała z redakcją „Gościa Niedzielnego”.
Okoliczności śmierci Jadwigi Kucianki są opisane w kontekście badań nad „Wampirem z Zagłębia”. Została zamordowana 4 marca 1970 roku w dzielnicy Bytkowie Siemianowic Śląskich; śledztwo wykazało powiązania z mordercą Janem Marchwickim, chociaż dowody skierowały śledztwo na inne tory.