Janusz Meder
Biografia
Urodzony w Chorzowie 22 listopada 1947 roku, Janusz Meder wybrał karierę medyczną. Uczył się w Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Reytana w Warszawie, a następnie studiował na Akademii Medycznej w Warszawie, którą ukończył w 1972.
Uzyskał stopień doktora nauk medycznych (1979), a także specjalizacje I i II stopnia w zakresie onkologii i radioterapii.
Od 1972 zawodowo związany z Centrum Onkologii – Instytutem im. Marii Skłodowskiej-Curie. Początkowo pracował jako asystent w Klinice Onkologii Ogólnej, następnie był starszym asystentem i adiunktem w Zakładzie Radioterapii. W latach 1984–1995 był kierownikiem Kliniki Radioterapii, następnie został kierownikiem Kliniki Nowotworów Układu Chłonnego. Od 1995 do 2002 pełnił obowiązki naczelnego radioterapeuty w Centrum Onkologii.
Był dyrektorem Polskiej Szkoły Onkologii (1994–1997). W 2000 został prezesem Polskiej Unii Onkologii. Jest współtwórcą Polskiej Grupy Badawczej Chłoniaków (w 1999 powierzono mu funkcję przewodniczącego) i Polskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej (w 2007 został wiceprezesem). Powoływany również w skład Komitetu Bioetyki Polskiej Akademii Nauk.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (2002) oraz Krzyżem Oficerskim (2012) Orderu Odrodzenia Polski.
Wybrane publikacje
Holistyczne postępowanie w onkologii
Radioterapia nowotworów złośliwych
Chłoniak Hodgkina
Postępowanie w stanach nagłego zagrożenia w onkologii (współautor)
Przerzuty nowotworów o nieznanym umiejscowieniu pierwotnym (współautor)