Włodzimierz Denysenko
Biografia
Włodzimierz Denysenko urodził się 25 maja 1931 roku w Chorzowie i zmarł 10 września 2019 roku w Warszawie. Był polskim śpiewakiem operowym, bas-barytonem, solistą Teatru Wielkiego w Warszawie w latach 1965–1984.
Rozpoczął edukację muzyczną od prywatnych lekcji u prof. Marii Kuźmickiej, Jadwigi Reiss oraz u śpiewaka i pedagoga Wacława Brzezińskiego. Zadebiutował na scenie Opery Wrocławskiej w roku 1950 jako Bojar w Złotym Koguciku Rimskiego-Korsakowa. Później było roczne studio operowe w Warszawie, kierowane przez Jerzego Merunowicza i jednocześnie występy w Operze Warszawskiej.
W roku 1952 Denysenko zaangażował się jako solista do Opery Śląskiej w Bytomiu, gdzie pracował z Krystyną Szczepańską, Bogdanem Paprockim i Andrzejem Hiolskim nad partiami operowymi w Carmen Bizeta, Zbigniewie w Straszny Dwór Moniuszki, Figaro w Weselu Figara Mozarta, Mefistowie w Fauście Gunoda i innych rolach.
W latach 1960–1965 Denysenko współpracował z Operą we Wrocławiu, gdzie poszerzał swój repertuar o role kardynała Brogni w Żydówce Halevy’ego, Scarpia w Tosce Pucciniego, Profesora Marso w Teodorze – GentelmenieSzeligowskiego, Mefistowa w Fauście Gounoda i Makbeta Verdiego.
Od roku 1965 Włodzimierz Denysenko był solistą Teatru Wielkiego w Warszawie, gdzie śpiewał partie basowo-barytone w takich pozycjach repertuaru jak: Figaro w Weselu Figara Mozarta, Mefisto w Fauście Gunoda, Borysa Godunowa w Borysie Godunowie, Borynę w Chłopach Rudzińskiego, Scarpia w Tosce Pucciniego, Zbigniewa w Straszny Dwór Moniuszki. Ogółem w Operze Warszawskiej zaśpiewał 822 występów.
Artysta posiadał w repertuarze około 40 ról operowych oraz partie bas – barytonowe w muzyce oratoryjnej oraz pieśni, które wykonywał na koncertach symfonicznych. W dorobku ma nagrania archiwalne i płytowe, m.in. Faust Gunoda, Jutrznia Pendereckiego i Eros Psyche Ludomira Różyckiego. Występował gościnnie w USA, ZSRR (teraz Rosja), Rumunii, Czechosłowacji, Niemieckiej Republice Demokratycznej, Republice Federalnej Niemiec, Turcji, Szwecji.
29 stycznia 1980 roku w Teatrze Wielkim w Warszawie obchodził jubileusz 30 lat pracy artystycznej, podczas którego śpiewał rolę Cara Borysa w operze Borys Godunow M. Musorgskiego.
Po 30 latach pracy artystycznej wycofał się z życia artystycznego. Pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 21C-5-11).